Ξέρεις τι κάνουν όσοι νιώθουν μόνοι…….

Βρίσκουν έναν χώρο να εκφραστούν και να μοιραστούν.

Έτσι δεν έρχονται μόνο και για την ζωγραφική, έρχονται και για να μιλήσουν……..

Να βγάλουν έξω αυτά που έχουν βαθιά μέσα τους και κάποιες φορές δεν μπορούν να πουν ..

Και ενώ μιλάνε ζωγραφίζουν….. και κάπου εκεί ανάμεσα στα χρώματα και τις λέξεις το μυαλό χαλαρώνει .. Δεν προσπαθεί να βρει σωστά λόγια….. Απλά αφήνεται.

Τα συναισθήματα γίνονται χρώματα, σχήματα, γραμμές, καμπύλες… Κι εκεί, ανάμεσα στα χρώματα και τις λέξεις, δεν είμαστε πια μόνοι. Γινόμαστε μια παρέα και μοιραζόμαστε.

Εσύ έχεις κάτι που θέλεις να μοιραστείς?